Iedere tekortkoming in de nakoming van een verbintenis verplicht de schuldenaar de schade die schuldeiser daardoor lijdt te vergoeden, tenzij de tekortkoming de schuldenaar niet kan worden toegerekend.

Voor zover nakoming niet reeds blijvend onmogelijk is, vindt lid 1 slechts toepassing met inachtneming van hetgeen is bepaald in de 2e paragraaf betreffende het verzuim van de schuldenaar.